เซิร์ฟเวอร์ – ตอนที่ 1/4
งานดูแลรักษาระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ เป็นงานที่น่าเบื่อมาก “อาทิตย์” ทำงานแสนน่าเบื่อนี้ให้บริษัทรับติดตั้งระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์แห่งหนึ่งมาย่างเข้าปีที่ 3 แล้ว โดยเริ่มตั้งแต่เรียนจบปริญญาตรี สมัยยังเป็นนักศึกษา เขาวาดฝันไว้ว่าอยากทำงานคลุกคลีกับคอมพิวเตอร์ เพราะหลงใหลเจ้าเครื่องคำนวณไฟฟ้านี้ แต่เมื่อได้เข้ามาทำงานจริง แต่ละวันกลับไม่สวยงามเหมือนดังวาดฝัน วันจันทร์ถึงวันศุกร์เขาเจอลูกค้าน่ารำคาญไม่ซ้ำกันเลย ลูกค้าบางคนไม่เข้าใจว่าทำไมอะไหล่คอมพิวเตอร์ชิ้นเล็ก ๆ ถึงราคาแพงหูฉี่และทำไมต้องรอนำเข้าจากต่างประเทศนานเป็นสัปดาห์ บางคนไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเสียเงินซื้อซอร์ฟแวร์ลิขสิทธิ์ที่จับต้องเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้ ในเมื่อของเหล่านี้สามารถหาดาวน์โหลดได้ฟรีจากอินเตอร์เน็ต ลูกค้าบางคนอวดรู้ ชอบหลับหูหลับตาเถียงเกี่ยวกับศัพท์เทคนิคด้านคอมพิวเตอร์ที่ตนเองจำมาผิด ๆ ถูก ๆ...
ฝันร้าย – ตอนที่ 4/4 (จบ)
ภาพต่อมาถ่ายที่บ้าน ตั้วโตขึ้นจากรูปก่อนอย่างก้าวกระโดด เขานั่งบนพื้น ที่ตักมีเด็กทารกคนหนึ่งซึ่งคงเป็นตั้ม รูปนี้ตั้วยังคงหน้าอมทุกข์เหมือนเดิม เขายังไม่ยินดีที่ได้น้องชายมาอยู่ร่วมบ้านด้วยอีกคน “สองพี่น้องใครหล่อกว่ากันเอ่ย?” นงเยาว์เปรย แล้วมองลูกชายคนโตกับคนเล็กสลับกัน “หล่อพอกันแหละแม่ แต่ตั้มอาจหล่อกว่าพี่ตั้วนิดหนึ่ง” ตั้มเล่นหูเล่นตาใส่แม่ นิสัยนี้เองที่ตั้วติดมาจากน้องชาย จนเขากลายเป็นคนใหม่ที่มองโลกสดใสและกล้าแสดงออก รูปถัดจากนั้นหลาย ๆ รูปเป็นสมัยตั้วเรียนมัธยม ถ่ายในงานวิชาการต่าง ๆ ที่ตั้วแข่งขันและได้รับรางวัล ตอนตั้วเล่นละครเวทีที่งานราตรีโรงเรียน ถ่ายกับเพื่อนตอนแข่งบาสเก็ตบอลเหงื่อโชก ไปทัศนะศึกษาที่ต่าง...
ฝันร้าย – ตอนที่ 3/4
ตั้วมองสองคนที่มายืนข้างเตียงอย่างพินิจวิเคราะห์ คนหนึ่งเป็นหญิงวัยกลางคนที่มีริ้วรอยแห่งวัยกระจายอยู่ทั่วใบหน้า อีกคนเป็นเด็กผู้ชายวัยประมาณ 12-13 หน้าตาดูฉลาดหลักแหลม ซึ่งน่าจะเป็นลูกชายของหญิงคนนี้ ตั้วนึกไม่ออกว่าสองคนนี้เกี่ยวข้องกับเขาอย่างไร ทำไมจึงมาอยู่ในห้องนี้ได้ “ฟื้นแล้วเหรอลูก รู้ไหมลูกนอนสลบไม่ได้สติไปสามวันสามคืนเต็ม ๆ แม่ค่อยโล่งใจหน่อยที่เห็นลูกฟื้นเสียที” หญิงวัยกลางคนพูดอย่างเก็บอาการดีใจเอาไว้ไม่ได้ “แม่เป็นห่วงพี่มากเลยนะ เตรียมข้าวต้มมาทุกวันเผื่อพี่ตื่นมาแล้วหิวจะได้กิน” เด็กชายพูด “แม่ถามหมอแล้วนะ หมอบอกว่าอนุญาตให้ลูกกินอาหารรสอ่อนได้ จะกินข้าวต้มเลยไหม แม่จะได้เอาไปอุ่นให้” จนถึงตอนนี้ตั้วยังนึกไม่ออกว่าเขาเกี่ยวข้องกับสองคนตรงหน้านี้อย่างไร ในหัวของเขาตอนนี้โล่งไปหมดไร้ซึ่งข้อมูลใด ๆ...
ฝันร้าย – ตอนที่ 2/4
ตั้วหยิบถุงพลาสติกใส่มะม่วงสุกลูกใหญ่หลายลูกจากหลังรถกระบะ ถือเดินเข้าไปในบ้านสองชั้นซึ่งเปิดประตูอ้าซ่า เหมือนรู้ว่าจะมีแขกมาวันนี้ แม้จะไม่ได้มาเยือนบ้านหลังนี้นานแล้วแต่ตั้วก็เดินเข้ามาจนถึงห้องครัวโดยไม่หลง “ป้าจันทร์ครับ แม่ฝากมะม่วงสุกมาให้ครับ” ตั้วเอ่ยแล้ววางถุงมะม่วงไว้บนโต๊ะกินข้าว หญิงวัยห้าสิบต้น ๆ ละสายตาจากหม้อกล้วยบวดชีหันมามองแขกผู้มาเยือน เมื่อเห็นว่าเป็นหลานชายหล่อนก็ทักทายด้วยความคุ้นเคย “อ้าวตั้ว แม่ฝากมะม่วงมาให้ป้าเหรอจ๊ะ สุกกำลังดีเลยขอบใจมากนะ ไว้บ่ายนี้ป้าจะทำข้าวเหนียวมะม่วง ถึงตอนตั้วกลับบ้านก็แวะมาเอาไปฝากทุกคนที่บ้านนะ แล้วนี่รีบเข้าร้านรึเปล่า รออีกนิดกล้วยบวดชีก็ได้ที่แล้ว ป้าจะฝากเอาไปให้คนงานที่ร้านหน่อยได้ไหม?” ตั้วอยู่รอตามคำขอของผู้เป็นป้า ไม่นานนักเธอก็ปิดเตาแล้วตักกล้วยบวดชีอุ่นๆ ร้อน ๆ...
ฝันร้าย – ตอนที่ 1/4
เด็กชายมาอยู่ในที่ไม่เคยคุ้น จำได้ว่าเมื่อครู่เขายังเล่นสนุกกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ที่ลานกว้าง สถานที่ตรงนี้มีเพียงเขาคนเดียวโดดเดี่ยวในความมืด อากาศรอบข้างอบอ้าว แต่ภายในร่างกายกลับรู้สึกหนาวเหน็บ เขาหวาดวิตกจนตัวสั่น หาสาเหตุที่มาของอาการไม่ได้ คงกลัวความมืดล่ะมั้ง ขณะกำลังหวั่นใจในความมืด เด็กชายก็ตกใจที่จู่ ๆ มีบางสิ่งสากกระด้างคล้ายแผ่นไม้ไม่ได้ขัดเสี้ยนออก ตบฉาดอย่างแรงเข้าที่แก้มข้างซ้าย จนตัวเขาลอยล่องสู่กลางอากาศ ไม่นานนักร่างผอมบางก็ตกสู่หนองน้ำเสียงดังตูมใหญ่ หนองน้ำแห่งนี้ไม่ได้ใสจนเห็นฝูงปลาแหวกว่าย ไม่ได้มีสีเขียวเนื่องด้วยตะไคร่น้ำ ไม่ได้มีสีขุ่นของดินที่ละลายมาปน ทว่าหนองน้ำแห่งนี้กลับมีสีแดงฉานคล้ายสีของเลือด ร่างที่ดูไม่น่าจะหนักของเด็กชาย จมดิ่งสู่ก้นหนองไวปานมีเครื่องยนต์ฉุด เด็กชายพยายามตะเกียกตะกายหนีเอาตัวรอดจากมัจจุราชสุดชีวิต เขาตะโกนร้องขอความช่วยเหลือตามที่สัญชาตญาณสั่ง...
โฉมงาม – ตอนที่ 4/4 (จบ)
กิจกรรมปาร์ตี้ปิ้งย่างอาหารทะเลริมหาดเป็นอันต้องล่มไป อุตส่าห์มาถึงทะเลทั้งที แต่ไม่ได้ประสบการณ์ปิ้งอาหารทะเลกินเองริมหาดน่าเสียดายมาก แต่แหม่มก็ไม่ปล่อยให้สาว ๆ ผิดหวัง เธอเปลี่ยนแผนกิจกรรมมาจัดในห้องจัดเลี้ยงห้องเดียวกับเมื่อคืนแทน ระหว่างนี้ก็รอพนักงานจัดเตรียมห้องให้พร้อม แต่การจะปิ้งหรือย่างอาหาร คงทำในห้องจัดเลี้ยงนี้ไม่ได้ เนื่องจากควันที่เกิดขึ้นจะทำให้เพดานมีคราบเขม่า จึงสั่งทางโรงแรมจัดเตรียมอาหารทะเลปิ้งย่างพร้อมรับประทานให้ ป้าแก้วลุกขึ้นจากเตียงเป็นครั้งที่ 2 ของวันนี้ ครั้งแรกลุกมากินอาหารเช้า ครั้งที่ 2 นี้เธอรู้สึกอาการดีขึ้น จึงจะไปหายาพาราเซตามอนกิน แล้วเข้าร่วมกิจกรรมกับคนอื่น ๆ แกเดินผ่านมาที่ห้องจัดเลี้ยง...
โฉมงาม – ตอนที่ 3/4
พวงมาลัยบังคับทิศทางรถกลายเป็นตักของเมียให้คนขับหนุนนอนไปเสียแล้ว ทุกคนบนรถนั่งหลับปุ๋ยไม่รู้สึกถึงอาการฉวัดเฉวียนของรถ พรุ่งนี้คงได้ออกข่าวโทรทัศน์ใหญ่โต เมื่อรถทัวร์ลวดลายการ์ตูนสีสันสดใสพุ่งมาด้วยความเร็วเต็มที่ อัดกับรถขนน้ำมันที่แล่นอยู่อีกช่องเดินรถ ซึ่งวิ่งมาด้วยความเร็วสูงไม่แพ้กัน น้ำมันที่บรรทุกมาเต็มอัตราทะลักออกมาจากถังบรรจุ เมื่อได้ทำความรู้จักกับสะเก็ดไฟที่เกิดจากโลหะเสียดสีกันก็กลายเป็นไฟลุกท่วม ตู้ม! เฮือก! ป้าแก้วตกใจ หายใจเฮือกใหญ่เอาอากาศเข้าปอด อาการนี้ทำให้ลัดดาที่นั่งหลับอยู่ข้าง ๆ พลอยหลุดจากนิทราตามมาด้วย เธอเพียงแค่ฝันไป มันเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น “เป็นอะไรไปคะพี่แก้ว?” ลัดดางัวเงียถาม ป้าแก้วระลึกถึงความฝัน เธอรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาเสียอย่างนั้น บอกกับลัดดาเสียงเหนื่อย ๆ...
โฉมงาม – ตอนที่ 2/4
ปัดพาเพื่อนมานั่งที่โต๊ะรับแขกข้างในสำนักงาน เห็นความเปลี่ยนแปลงของเพื่อนก็ทักขึ้น “เดี๋ยวนี้แกสวยขึ้นนะยะยายเกด ตกลงที่เคยบอกฉันว่าพอจบปีสี่จะบินไปทำศัลยกรรมที่เกาหลี นี่ไปมาแล้วใช้หรือเปล่า?” เกดชูนิ้วชี้ขึ้นมาปรามความคิดเพื่อน “เปล่าจ้า… ไม่จำเป็นต้องไปเจ็บตัวขนาดนั้น เดี๋ยวนี้โลกหมุนไหวจนศัลยกรรมเป็นของเชยไปเสียแล้ว” ปัดพยักพเยิดให้ท่าทีมั่นอกมั่นใจของเพื่อน หันมาทักเพื่อนอีกคนบ้าง “แกก็ดูเปลี่ยนไปนะ หน้าดูมีความสุขไม่ได้อมทุกข์เหมือนเมื่อก่อน ถามจริงตอบตรง แกมีความรักหรือเปล่ายะ?” “เปล่าย่ะ สถานะฉันยังขึ้นว่าโสด คงเป็นเพราะฉันได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น เข้าใจชีวิตมากขึ้น แล้วก็กินอาหารเสริมอีกนิดหน่อย” “นี่! ขอเข้าเรื่องเลยนะ”...
โฉมงาม – ตอนที่ 1/4
ร่างท้วมนอนเอกเขนกบนโซฟาตัวใหญ่ หน้าโทรทัศน์ที่กำลังฉายรายการสุขภาพและความสวยความงาม ซึ่งมีผู้ดำเนินรายการเป็นสาวสวย เธอหยิบเรื่องโน้นเรื่องนี้มาคุย จากนั้นสักพักแอบโฆษณาขายอาหารเสริม เดี๋ยวนี้โทรทัศน์จานดำหาช่องรายการคุณภาพแทบไม่ได้ เปิดช่องนี้เจอขายคอลลาเจนจากปลาทะเลน้ำลึก เปิดช่องโน้นเจอขายยาเสริมสมรรถนะภาพแก่ท่านชายให้นกเขาขันทั้งวี่ทั้งวัน เปิดช่องนั้นเจอขายวัตถุมงคล ยันต์เสริมดวงหนุนราศี ยุคสมัยนี้ยันต์เริ่มลามไปติดนาฬิกา โทรศัพท์ เสื้อแจ็กเก็ต ใครรับสัญญาณจากดาวเทียมดวงนี้คงเปลืองถ่านรีโมทน่าดู เพราะกดหนีช่องขยะพวกนี้ “เฮ้อ…” แม้แต่สาวร่างท้วมผู้นี้ก็เพลียกับช่องขยะเหล่านั้น จนอดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมาแรง ๆ “ลัดดา” คือชื่อของเธอ...
