นิยาย
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 34 (จบ)
เจ๊จูเจ้าของหอพักที่ณภัทรเคยเช่า ขี่รถจักรยานยนต์มาเก็บค่าเช่าร้านขายของชำที่แกละและเมียเช่าเปิดขายอยู่ที่หอพักของแกถึงที่บ้าน สองผัวเมียคู่นี้ค้างค่าเช่ามาสามเดือนแล้ว และ 3-4 วันมานี้ไม่มาเปิดร้านเลย วันนี้ถ้าเจ๊จูไม่ได้ค่าเช่า จะให้เจ้าใหม่มาเช่าเปิดขายแทน แกจอดรถจักรยานยนต์ไว้หน้าบ้านไม้ริมน้ำของแกละ แล้วยืนตะโกนเรียกอยู่นาน ไม่เห็นมีใครออกมาเปิด จึงแง้มประตูรั้ว ถือวิสาสะเดินเข้าไปข้างในบ้านเสียเลย เจ๊จูประหลาดใจว่าบ้านเก่าซอมซ่อหลังนี้ ทนปลวกมาถึงปัจจุบันได้ยังไง ประตูบานไม้ทำท่าจะหลุดออกจากวงกบ เมื่อเจ๊จูเอื้อมเปิด ข้างในบ้านมืดสลัวและเงียบสงัด ราวกับเป็นเวลาเที่ยงคืน ทั้งที่เพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเช้า พื้นไม้ที่รองเท้าส้นสูงย่ำก็ลั่นเอี๊ยดอ๊าด เจ๊จูเรียกชื่อเจ้าของบ้านทั้งสองอีกรอบ แต่ก็ไร้คนขานรับ...
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 33
สัปดาห์นี้ทั้งสัปดาห์ที่มหาวิทยาลัยมีงานหนังสือ หลังเสร็จจากคาบเรียนสี่หนุ่มสาวก็ชวนกันมาเดินเล่น น้ำเพชรอยากได้หนังสือภาษาอังกฤษมาอ่านสักเล่ม จ้อนมาเหมาหนังสือการ์ตูนครบชุดไปอ่าน 2-3 เรื่อง มุกลัดดาที่ปกติไม่ชอบอ่านหนังสือเท่าไหร่ ไม่ว่าประเภทไหน ลงทุนซื้อหนังสือนิยาย “ภาพฝันวันนั้นฉันมีเธอ” เพื่อนำไปให้นักแสดงหนุ่มผู้รับบทพระเอกเซ็นชื่อให้ ซึ่งเขาจะมาที่งานหนังสือในเย็นวันนี้พร้อมนักเขียน ณภัทรไม่สนใจหนังสือเล่มใดเป็นพิเศษ ยุคสมัยนี้ใครอ่านหนังสือเป็นเล่ม ๆ แบบนี้อยู่อีก มีหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ให้ดาวน์โหลดมาอ่านแล้ว ไม่เปลืองทรัพยากรต้นไม้ทำกระดาษ ไม่เปลืองพื้นที่จัดเก็บ และที่สำคัญคือฟรี ถ้ารู้แหล่งดาวน์โหลด เดินมาถึงบูธขายหนังสือตำราวิชาการฉบับภาษาอังกฤษ น้ำเพชรก็แวะดู...
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 32
บ้านหลังเดิมไม่ปลอดภัยสำหรับสงครามอีกต่อไป จึงหนีมาลี้ภัยที่บ้านของแกละ ผู้เป็นลูกศิษย์ที่อาวุโสกว่า บ้านของแกละอายุอานามพอ ๆ กับเจ้าของ มันเป็นบ้านไม้มุงหลังคาสังกะสีริมน้ำหลังเล็ก ๆ ที่มีเพียงห้องนอน ห้องน้ำและห้องครัว น้ำคลองก็ไม่ใสเหมือนแต่ก่อน แกละตกปลาขึ้นมากินไม่ได้อีกแล้ว เพราะพวกมันอพยพหนีหายหมด วันดีคืนดีมีซากหมาเน่าลอยมาติดที่ท่าน้ำหน้าบ้าน แกละกับเมียนอนอยู่ในบ้านก็ตื่นทันทีเพราะกลิ่นเหม็น ลำบากต้องหาไม้ยาวมาเขี่ยให้มันลอยไปพ้น ๆ ไม้ที่หามาได้ก็ยาวไม่พอ แกละต้องเอามือเกาะเสาที่ท่าน้ำไว้ แล้วยืดตัวเขี่ยหมาเน่าให้ถึง แข้งขาคนแก่ก็เสื่อมไปตามอายุ จู่ ๆ...
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 31
ลูกหนี้ของนางปลีคงได้เฮดีใจ เพราะเจ้าหนี้ถูกจับเข้าซังเตไปแล้ว หวยออกงวดหน้าผีพนันก็อดได้เลขเด็ดจากเจ้าพ่อสมิง แต่ก็ไม่วายเอาวันที่ที่ตำรวจบุกจับนางปลีไปเป็นเลขเด็ดแทงหวย ตำรวจบุกค้นตำหนักของสงคราม เพื่อหาหลักฐานว่านางปลีเริ่มเปิดคลินิกทำแท้งเถื่อนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ และทำแท้งให้ผู้หญิงมาแล้วกี่ราย แต่ก็ไม่พบ เพราะแกไม่ได้บันทึกไว้ เจอแต่รายชื่อลูกหนี้เงินกู้และรายชื่อลูกค้าที่สั่งกุมารทองจากสงครามเท่านั้น ในรายชื่อลูกค้าที่สั่งกุมารทองมีแต่คนใหญ่คนโตทั้งนั้น ผู้หมวดปัญญ์สั่งลูกน้องให้สืบประวัติลูกค้าทั้งหมดในรายชื่อ เผื่อหนึ่งในนั้นอาจกำลังให้ความช่วยเหลือสงครามเรื่องที่หลบซ่อน ลูกน้องของผู้หมวดปัญญ์ทำงานกันรวดเร็วมาก ใช้เวลาเพียงหนึ่งวันก็ได้ประวัติลูกค้าแต่ละคนของสงครามมาอย่างละเอียด ดูจากประวัติไม่เห็นใครน่าสงสัย ทุกคนล้วนแต่ประกอบอาชีพสุจริตและมีประวัติชำระภาษีขาวสะอาด เว้นก็แต่ลูกค้าที่ชื่อเฮียเล้ง ในประวัติที่ลูกน้องสืบมาระบุว่า แกประกอบกิจการปั๊มน้ำมันสองแห่งซึ่งผู้หมวดปัญญ์คำนวนดูแล้ว ไม่น่าจะมีรายได้มากพอจะสร้างบ้านระดับคฤหาสน์หรูหรา และมีรถยนต์นำเข้าหลายสิบคันขนาดนั้น แกต้องประกอบอาชีพอื่นด้วยแน่...
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 30
จ้อนเกลียดรอยยิ้มมีเลศนัยและสายตาแวววาวของณภัทรที่จ้องมายังเขาในตอนนี้ มันเป็นสัญญาณบอกลางร้ายว่าพระศุกร์กำลังเข้า พระเสาร์กำลังแทรกดาวประจำราศีของเขา ณภัทรยิ้มอย่างนี้ทีไร มักหาเรื่องเดือดร้อนมาสู่จ้อนเสมอ “แกมองฉันอย่างนั้นหมายความว่ายังไง แกกำลังคิดอะไรอยู่?” จ้อนถามเพื่อนสนิทของเขา เมื่อรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล “เราจะไปหาหลักฐานมาให้พี่ปัญญ์ดูให้ยากเย็นทำไม สู้พาพี่ปัญญ์ไปเห็นกับตาไม่ดีกว่าเหรอ?” ณภัทรเปรย “ยังไง?” ทุกคนถามเป็นเสียงเดียวกัน “ก็ให้พี่ปัญญ์ปลอมตัวเป็นแฟนของไอ้จ้อน ให้ไอ้จ้อนปลอมตัวเป็นผู้หญิงใจแตกกำลังจะไปทำแท้ง แค่นี้นางปลีก็พาทั้งสองคนไปเห็นห้องทำแท้งแล้วใช่ไหม?” เมื่อได้ยินแผนการอันเฉียบขาดของณภัทร ทุกคนก็หัวเราะครืนกันใหญ่ เว้นแต่จ้อนที่ตีหน้าบึงอยู่คนเดียว “ใช้ได้ ๆ ความคิดน้องพัดนี่สุดยอดจริง...
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 29
เหตุการณ์วุ่นวายสงบลงแล้ว รถพยาบาลนำฤดีมาส่งรักษาที่โรงพยาบาล อาการของเธอปลอดภัยดี มีแผลแตกที่หัว ผิวถลอกตามไหล่กับแขนและมีรอยช้ำบริเวณขา ณภัทรและน้ำเพชรตามมาที่นี่ด้วย เมื่อรู้ว่าฤดีไม่เป็นอะไรมากก็โล่งใจ ทั้งสองนั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน น้ำเพชรรบเร้าให้ณภัทรเข้าไปให้หมอตรวจดูอาการ แต่เขาก็ไม่ยอมฟัง “เข้าไปให้หมอตรวจดูหน่อยเถอะ นายไม่รู้สึกเจ็บตอนนี้ ไม่ได้หมายความว่าอวัยวะภายในของนายจะไม่บาดเจ็บอะไรนะ” “ไม่เป็นไรหรอกน่า แค่ล้มนิดหน่อยเอง กระดูกฉันแข็งแรงจะตาย ไม่หักง่าย ๆ หรอก” ณภัทรหันไปมองข้าง ๆ เห็นเพื่อนผียืนอยู่ เขาส่งสายตาเคลือบแคลง...
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 28
ตึกคณะศึกษาศาสตร์เป็นอีกแห่งที่มีบรรยากาศน่ากลัวชวนขนหัวลุก เพราะคณะนี้ก่อตั้งมาเป็นลำดับแรก ๆ ในรอบสามสิบปีที่ผ่านมา ตึกคณะนี้ไม่เคยสร้างใหม่ อย่างมากก็แค่ต่อเติมตกแต่งหน้าตาภายนอกตึกให้ดูทันสมัยหน่อยเท่านั้น ภายในสภาพเก่าคร่ำครึ คงบรรยากาศเมื่อสมัยเหล่าอาจารย์อาวุโสยังเป็นนักศึกษาเอาไว้ ตึกคณะนี้มีตำนานเล่าขานหลายเรื่องพอ ๆ กับคณะแพทย์ เรียกว่าทุกตึกทุกชั้นทุกห้องต่างมีเรื่องเล่าทั้งสิ้น ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่มีใครอยากมาเดินตัวคนเดียวอยู่ในตึกนี้ แต่เมื่อจำเป็นก็เลี่ยงไม่ได้ นักศึกษาสาวชั้นปีสุดท้ายคนหนึ่งกอดเอกสาร เดินอยู่ในตึกขณะเวลาหกโมงเย็น วันนี้เป็นวันส่งงานออกแบบสื่อการเรียนการสอนสำหรับเด็กประถมเป็นวันสุดท้าย เธอสะสมไว้เป็นดินพอกหางหมู เพื่อจะสะสางให้เสร็จตั้งแต่เมื่อคืนวาน แต่เพื่อนสนิทที่อยู่คนละมหาวิทยาลัยโทรชวนเธอออกไปดื่มสังสรรค์ จะปฏิเสธก็ไม่ได้ เพราะนาน ๆ...
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 27
เครื่องบินเส้นทางญี่ปุ่น-ไทย กำลังลงจอดยังสนามบินสุวรรณภูมิในเวลาสองทุ่ม หญิงสาววัยรุ่นหน้าตาสะสวย ราศีจับดูเป็นลูกเศรษฐีนั่งยิ้มร่าระหว่างรอให้เครื่องบินจอดสนิทดี ในที่สุดเธอก็จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยชื่อดังในประเทศญี่ปุ่น ต่อจากนี้จะได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองไทยเป็นการถาวรเสียทีและช่วยดูแลกิจการของคุณพ่อ หลายคนอาจเข้าใจจากรูปลักษณ์ภายนอกว่าเธอเป็นผู้หญิงบอบบางหยิบจับอะไรไม่เป็นต้องมีคนคอยเอาใจ แต่แท้จริงแล้วเธอเป็นผู้หญิงเก่งรอบด้านและมีจิตใจเข้มแข็ง คุณพ่อส่งเธอไปเรียนระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนเอกชนในประเทศอินเดีย ที่นั่นทำให้เธอรู้จักพึ่งพาและรับผิดชอบตนเอง หลังจบการศึกษาระดับมัธยมปลายเธอก็อายุได้ 16 ปี บินกลับมาพักผ่อนที่เมืองไทยได้หกเดือนก็สอบชิงทุนการศึกษาระดับปริญญาตรีของรัฐบาลญี่ปุ่นได้ คุณพ่อสนับสนุนให้เธอเรียนต่อทันที เพราะมีความคิดที่ว่ายิ่งเริ่มก่อน หกล้มคลุกคลานก่อนคนอื่นยิ่งประสบความสำเร็จในชีวิตได้เร็วกว่า การมาเมืองไทยครั้งนี้ ผู้ใหญ่หมายมั่นคู่หมั้นเอาไว้ให้เธอแล้วนั่นคือผู้ชายที่เธอเคารพนับถือเหมือนพี่ชาย เธอรู้จักเขามาตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะเขาเป็นลูกของเพื่อนพ่อ...
พ่อหมออลเวง – ตอนที่ 26
สี่หนุ่มสาวมาเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้า หลังพากันรับประทานมื้อเย็นเสร็จก็ขึ้นมายังชั้นที่ขายแต่เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย ชั้นนี้ขายเสื้อผ้าหลากหลายราคา มีตั้งแต่คุณภาพระดับตลาดนัด จนถึงแบรนด์เนมราคาแพง จ้อนกำลังคิดอยู่ว่าควรเลือกเสื้อผ้าแบบไหนให้มุกลัดดาดี ที่เธอแต่งตัวทุกวันนี้ดูห้าวทโมนไม่สมหญิง หากเลือกเสื้อผ้าสีลูกกวาดหวานแหววลายลูกไม้หรือมีระบายจะดูขัดกับบุคลิกของเธอมากเกินไป ต้องเลือกเสื้อผ้าแนวกลาง ๆ ไม่ห้าวไม่หวานจนเกินไป การแต่งกายโดยให้ผู้สวมใส่ดูดีที่สุด ต้องคำนึงว่าชุดที่ใส่สามารถดึงเอาเสน่ห์ของผู้สวมใส่ออกมาได้มากน้อยแค่ไหน เสน่ห์ของมุกลัดดามีอะไรบ้าง ตัวสูงยาว เค้าโครงดี ผิวสีน้ำผึ้ง หน้าคม หากจะให้ขาคู่ยาวของเธอโดดเด่นควรเลือกกระโปรงยาวปริ่มเข่า แล้วสวมคู่กับเสื้อแขนกุดสีเข้ากัน หรือเลือกกระโปรงเข้ารูปยาวตั้งแต่เหนือเอวคร่อมถึงเข่า สีโทนน้ำตาลอ่อนเพื่อเน้นสัดส่วนท่อนล่างให้โดดเด่น โดยสวมคู่เสื้อยืดแขนสามส่วนคอเว้าเย้ายวนใจจึงจะดึงความเป็นผู้หญิงของเธอออกมามากขึ้น...
