ใจพันธนาการ
ใจพันธนาการ – ตอนที่ 5
ห้องทรงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ไม่กว้างเท่าไหร่แต่ยาวเสียมากกว่า พื้นที่ถูกแบ่งการใช้งานออกเป็นสองส่วน โดยมีกระจกโปร่งใสอย่างหนาคั่นกลาง ลักษณะเป็นห้องจัดรายการวิทยุ ส่วนที่หนึ่งเต็มไปด้วยเครื่องไม้เครื่องมือทางเทคนิคสารพัดชิ้น ทั้งเครื่องบันทึกเสียง เครื่องขยายเสียง เครื่องปรับแต่งเสียง ลำโพง และจอคอมพิวเตอร์อีกสี่จอเรียงติดกัน ข้ามมาอีกฟ้ากเห็นหญิงสาววัยรุ่นหน้าตาจิ้มลิ้ม สวมหูฟังครอบหัว นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ แจ้วเสียงใสใส่ไมโครโฟน “จบไปแล้วนะคะกับซิงเกิ้ลล่าสุดของนักร้องหนุ่มปัน เดอะสตรอง แหม… รางวัลเดอะสตรองปีนี้ช่างคู่ควรกับเขาจริง ๆ เลยนะคะ คุณผู้ฟังคิดเหมือนกันไหม นิตานั่งฟังยังเคลิ้มไปกับเนื้อเพลงและเสียงนุ่ม...
ใจพันธนาการ – ตอนที่ 4
ในห้องทำงานของณเรศ เป็นห้องที่โอ่อ่ากว้างขวางสำหรับคนแค่คนเดียว โต๊ะทำงานอยู่ด้านในสุดของห้อง มีคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งวางอยู่ ข้างโต๊ะทำงานด้านซ้ายมีโทรทัศน์จอใหญ่เชื่อมต่อกับเครื่องเล่นเกม ถัดมาเป็นลำโพงชุดใหญ่ที่พร้อมจะแปลงห้องนี้ให้กลายเป็นโรงภาพยนตร์ ฝั่งขวาเรียงรายไปด้วยบรรดาเครื่องออกกำลังกายนานาชนิด บริหารร่างกายได้ทุกส่วน จัดวางชิดติดหน้าต่างกระจกใสที่มองทะลุเห็นทัศนียภาพด้านนอกจากมุมสูง ณเรศตั้งใจอ่านข้อความบนจอคอมพิวเตอร์ หน้าที่การงานของเขาทุกวันนี้ต้องขลุกอยู่กับคอมพิวเตอร์ อ่านรายชื่อและตรวจประวัติผู้ยื่นขอกู้สินเชื่อรายใหญ่ ก่อนจะส่งให้ไอยราผู้บริหารลงชื่ออนุมัติ ก๊อก ๆ ๆ ณเรศละสายตาจากหน้าจอ มองมาที่ประตู เขารอดูว่าใครจะปรากฎ ในที่สุดคนที่เขาไม่อยากเจอที่สุดก็เข้ามาในห้องอย่างทุลักทุเล พร้อมหอบแฟ้มเอกสารมากมายมาเต็มมือ เธอเดินมาวางทั้งหมดบนโต๊ะทำงานของเขา เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอ...
ใจพันธนาการ – ตอนที่ 3
บ้านประภากรณ์หลังสีขาวใหญ่โตโอ่อ่า เนื้อที่ไกลสุดลูกหูลูกตา ตั้งตระง่านอยู่เบื้องหน้าหญิงสาว ในมือทั้งสองข้างของเธอหิ้วกระเป๋าใบย่อม บรรจุข้าวของเครื่องใช้ที่เหลือรอดจากไฟไหม้ เธอคนนี้คงจะมาสมัครเป็นแม่บ้านคนใหม่ของบ้านใหญ่หลังนี้ เพราะที่นี่มีคนงานและแม่บ้านอย่างละคนเอง ลำพังแค่สองคนดูแลความสะอาดภายในบ้านก็เหนื่อยเต็มที ไหนจะคอยปรนนิบัติความสะดวกสบายให้แก่เจ้าของบ้านทั้งสองคนอีก หากได้คนมาช่วยอีกแรง คนใช้ทั้งสองจะได้ไม่เหนื่อยอย่างที่เป็นอยู่ “หวังว่างานใหม่นี้จะทำให้เธอสบายขึ้นนะแป้งหอม” หญิงสาวพูดกับตัวเอง ก่อนจะเดินผ่านประตูใหญ่เข้าไป ทางเดินเบื้องหน้าทอดยาวไปไกลอีกหลายสิบเมตรกว่าจะถึงตัวบ้าน ก๊อก ๆ ๆ “ณเรศ ตื่นหรือยังลูก เตรียมตัวไปทำงานได้แล้วนะ” เสียงดังมาจากหน้าประตูห้อง ชายหนุ่มที่งัวเงียอยู่บนเตียงเริ่มได้สติ...
ใจพันธนาการ – ตอนที่ 2
บ้านไม้หลังเล็กในยามนี้มีแค่ป้าของแป้งหอมอยู่เพียงลำพัง ระหว่างรอหลานสาวกลับมาจากตลาด ป้าก็ทำความสะอาดบ้านไปเรื่อย ปัดกวาดเช็ดถูตามกำลังที่คนเจ็บออดแอดอย่างเธอจะทำได้ อาศัยอยู่ในชุมชนแออัดต้องทำใจหน่อย ทั้งฝุ่นและกลิ่นเหม็นมีให้กำจัดทุกวัน เสียงรถขับมาจอดที่หน้าบ้าน ป้าของแป้งหอมเดินลงมาดูที่บันได เห็นชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับหลานสาวของเธอเดินเข้ามาในบ้าน ชายหนุ่มผู้มีรูปร่างสูงสมส่วน ผิวขาวราวกับไม่เคยถูกแดดมาเลย เขาถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นดวงตาคมและใบหน้าอันเกลี้ยงเกลา “สวัสดีครับคุณป้า” ณเรศไหว้ทักทาย ป้าของแป้งหอมรับไหว้ “ป้ายังไม่มีเงินจ่ายหรอกนะ อย่าทำอะไรป้าเลยนะ” ป้าไหว้วิงวอน สีหน้าหวาดกลัวว่าณเรศจะทำร้าย เพราะใบหน้าของชายหนุ่มนิ่ง ดูขึงขัง “ผมไม่ได้มาทวงเงินคุณป้าครับ...
ใจพันธนาการ – ตอนที่ 1
เสียงแจ้วใสตะโกนร้อง โฆษณาเชิญชวนให้ผู้คนมาลองลิ้มชิมรสในฝีมือมะม่วงน้ำปลาหวานของเธอ สาวน้อยเจ้าของเสียงที่กำลังเข็นรถเข็นเข้าตลาดผู้นี้คือ “แป้งหอม” บัณฑิตผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง คณะบัญชี วันนี้เธอผันตัวเองมาเป็นแม่ค้าข้างทาง เนื่องจากฐานะไม่ดี ไม่มีทุนยิ่งใหญ่และมีภาระดูแลป้า ผู้ญาติคนเดียวของเธอ “มะม่วงน้ำปลาหวานรสเด็ดหน่อยไหมคะ ลองชิมแล้วจะติดใจค่ะ” “หนูจ๊ะ ยายเอาเหมือนเดิมจ้ะ” หญิงชราคนหนึ่งเดินเข้ามาที่หน้ารถเข็นของแป้งหอม “อ้าว… คุณยาย วันนี้เอามะม่วงน้ำปลาหวานกับมะม่วงแช่อิ่มเหมือนเดิมนะคะ” แป้งหอมพูดกับหญิงชราอย่างมีไมตรี เธอรีบจัดตามที่ลูกค้าต้องการทันที “นี่ค่ะ มะม่วงน้ำปลาหวานกับมะม่วงแช่อิ่ม” สาวเจ้ายื่นของให้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม...
