เรื่องไม่เคยเล่า จากเตาเผาถึงเถ้าถ่าน

ผู้เขียน: ต้าซือซยง

สำนักพิมพ์: Page Publishing

เล่มนี้ไม่ใช่นิยายนะครับ เป็น ​non-fiction ที่ผู้เขียนเล่าประสบการณ์การทำงานในฌาปนสถาน

ผู้เขียนเป็นคนไต้หวัน ที่นั่นมีธุรกิจจัดงานศพ หน้าที่ของเขาคือจุดไฟเพื่อเผาร่างไร้วิญญาณ ซึ่งเป็นขั้นตอนสุดท้ายของงานศพ

แต่บางครั้งไฟเดียวกันนี้ก็เผาครอบครัวผู้ตาย เป็นจุดเริ่มต้นของความร้าวฉานในตระกูล

พี่น้องบางครอบครัวผิดใจกัน เพราะไม่พอใจส่วนแบ่งมรดกที่ตัวเองได้รับ

ลูกบางคนเกิดกตัญญูเฉียบพลัน ที่ผ่านมาไม่เคยเหลียวแลพ่อแม่ แต่พอท่านไม่อยู่ดันมาโทษพี่น้องว่าดูแลท่านไม่ดี

บางคนได้รับชีวิตใหม่ หลังจากดูแลญาติผู้ใหญ่ที่สุขภาพไม่ดีมาหลายปี จนท่านจากไป

วัฒนธรรมที่นั่นจะมีการตะโกนว่า “ไฟมาแล้ว พ่อหนีเร็ว” “ไฟมาแล้ว แม่หนีเร็ว” ตอนที่มีการจุดไฟฌาปนกิจ

พวกเขาเชื่อว่าคนที่เพิ่งตายจะยังไม่รู้ตัวว่าตายไปแล้ว จึงตะโกนให้วิญญาณคนตายสละร่าง เพื่อที่ไฟจะไม่ได้เผาวิญญาณ

แต่ก็เป็นกุศโลบายเตือนใจคนที่ยังอยู่ ว่าตั้งแต่นี้ไป คน ๆ นั้นได้จากไปจริง ๆ แล้วนะ ต้องทำใจยอมรับได้แล้วนะ

บางทีงานศพก็ไม่ได้ถูกจัดขึ้นเพื่อผู้ตาย แต่เพื่อผู้ที่ยังอยู่ต่างหาก

เล่มนี้อ่านเพลินครับ แต่ละบทสั้น ๆ ถึงจะพูดเรื่องความตาย แต่อ่านแล้วไม่รู้สึกหดหู่เลยครับ มันปูพื้นให้เราทำใจยอมรับ ว่าสักวันหนึ่งความตายก็ต้องมาถึงคนที่เรารัก และมาถึงตัวเราเอง