เซิร์ฟเวอร์ – ตอนที่ 1/4

งานดูแลรักษาระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ เป็นงานที่น่าเบื่อมาก “อาทิตย์” ทำงานแสนน่าเบื่อนี้ให้บริษัทรับติดตั้งระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์แห่งหนึ่งมาย่างเข้าปีที่ 3 แล้ว โดยเริ่มตั้งแต่เรียนจบปริญญาตรี สมัยยังเป็นนักศึกษา เขาวาดฝันไว้ว่าอยากทำงานคลุกคลีกับคอมพิวเตอร์ เพราะหลงใหลเจ้าเครื่องคำนวณไฟฟ้านี้ แต่เมื่อได้เข้ามาทำงานจริง แต่ละวันกลับไม่สวยงามเหมือนดังวาดฝัน วันจันทร์ถึงวันศุกร์เขาเจอลูกค้าน่ารำคาญไม่ซ้ำกันเลย

ลูกค้าบางคนไม่เข้าใจว่าทำไมอะไหล่คอมพิวเตอร์ชิ้นเล็ก ๆ ถึงราคาแพงหูฉี่และทำไมต้องรอนำเข้าจากต่างประเทศนานเป็นสัปดาห์ บางคนไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเสียเงินซื้อซอร์ฟแวร์ลิขสิทธิ์ที่จับต้องเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้ ในเมื่อของเหล่านี้สามารถหาดาวน์โหลดได้ฟรีจากอินเตอร์เน็ต ลูกค้าบางคนอวดรู้ ชอบหลับหูหลับตาเถียงเกี่ยวกับศัพท์เทคนิคด้านคอมพิวเตอร์ที่ตนเองจำมาผิด ๆ ถูก ๆ   ลูกค้าเหล่านี้มักเถียงแบบข้าง ๆ คู ๆ จนอาทิตย์ต้องเสียเวลาค้นหาข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริงมายืนยัน จึงจะหุบปากคนเหล่านั้นได้

อาทิตย์คิดว่าตนเองนั้นมีฝีมือเก่งกาจและชำนาญด้านนี้เป็นอย่างดี นี่คือความจริงที่เขาไม่ได้เพ้อหรือคิดเองเออเองแต่อย่างใด   ฝีมือระดับเขานั้นเทียบเท่าบุคคลดังด้านคอมพิวเตอร์หลาย ๆ คน ไม่ว่าจะเป็น  “บิล เกตส์” ผู้ก่อตั้งบริษัทไมโครซอฟต์ เจ้าของระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ที่มีคนใช้มากที่สุดในโลก “มาร์ค ซักเคอร์เบิร์ก” ผู้ให้กำเนิดโซเชียลเน็ตเวอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่างเฟสบุ๊ก   หรือสองเพื่อนซี้ “เซอร์เกย์ บริน” กับ “ลาร์รี่ เพจ” ผู้สร้างเสิร์จเอนจินขนาดยักษ์ อย่างกูเกิ้ลที่เป็นมากกว่าเครื่องมือค้นหาบนอินเตอร์เน็ต

คนเหล่านี้ฝีมือไม่ได้เก่งกาจไปมากกว่าอาทิตย์เลย แต่ที่พวกเขาประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวง เพราะมาถูกจังหวะเวลาเท่านั้น   ถ้าจะให้สมน้ำสมเนื้อ อาทิตย์ควรได้ทำงานให้บริษัทสักแห่งในซิลิคอนแวลลีย์ แต่เนื่องจากตัวเขาอ่อนด้านทักษะการใช้ภาษาอังกฤษเข้าขั้นวิกฤต ทำให้ต้องทำงานให้บริษัทระดับกลางแห่งนี้ต่อไป

วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่น่าเบื่อเช่นกัน อาทิตย์ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้มาตรวจและซ่อมบำรุงระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ให้สำนักวิจัยและเผยแพร่ความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์ เดือนนี้เขามาที่นี่เป็นครั้งที่สามแล้ว ทุกครั้งที่เข้ามาด้านในสำนักวิจัย เขาแทบอยากจะกลับออกไปในทันทีที่พบคนสวมเสื้อกาวน์เดินขวักไขว่ไปมา คนเหล่านี้สนใจอะไรอื่นอีกไหมนอกจากวิจัยด้านวิทยาศาสตร์   ทุกคนที่นี่มีผมเผ้ายุ่งรุงรัง หนวดเคราครึ้ม รอบตาเป็นวงดำคล้ำ สวมแต่กางเกงสแล็กตัวโคร่งกับเสื้อเชิ้ตสีเข้ม ทับด้วยเสื้อกาวน์ยาวถึงเข่า   พวกเขาไม่สนใจที่จะดูแลตนเองหรือติดตามแฟชั่นบ้างเลยหรือยังไง

อาทิตย์หิ้วกระเป๋าโน้ตบุ๊กเบียดขึ้นลิฟต์มาพร้อมกับนักวิจัย เขาเดินเข้ามาในห้องที่จัดเก็บคอมพิวเตอร์จำนวนมาก ที่ถูกจัดระเบียบโดยการใส่เรียงกันไว้เป็นตู้ ซึ่งเรียกแต่ละตู้ว่าเซิร์ฟเวอร์ สำนักวิจัยแห่งนี้มีเซิร์ฟเวอร์หลายสิบตู้เชื่อมต่อถึงกัน เมื่อเข้ามาข้างในจะได้ยินเสียงหึ่ง ๆ จากพัดลมระบายอากาศของเซิร์ฟเวอร์แต่ละตัว

หากเปรียบเซิร์ฟเวอร์มากมายเหล่านี้เป็นร่างกายมนุษย์ คงเทียบได้กับสมองในส่วนบันทึกและจดจำ ข้างในเซิร์ฟเวอร์เหล่านี้ จัดเก็บข้อมูลด้านวิทยาศาสตร์ในรูปแบบกระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็นเอาไว้มากมายหลายล้านหน้าเอกสาร เจ้าหน้าที่สำนักวิจัยที่รับหน้าที่ดูแลเซิร์ฟเวอร์ บอกกับอาทิตย์ว่ามีข้อมูลหลายสิบไฟล์ที่เปิดอ่านไม่ออก ทั้งที่เมื่อก่อนก็ใช้งานได้ปกติ อาทิตย์สันนิษฐานว่าคงเป็นอาการแบดเซกเตอร์ (Bad Sector) ที่จานข้อมูลหรือหัวอ่านของฮาร์ดดิสก์ชำรุด ทำให้อ่านข้อมูลไม่ออก เมื่อตรวจสอบดูแล้วก็เป็นจริงดังคาด

“แบดเซกเตอร์น่ะครับ เกิดจากฮาร์ดดิสก์ชำรุด ทำให้อ่านข้อมูลได้ไม่สมบูรณ์ โชคดีนะครับที่ผมเคยทำระบบสำรองข้อมูลเอาไว้ให้ ทำให้ข้อมูลบางส่วนถูกทำสำเนาไว้ ดูแล้วฮาร์ดดิสก์น่าจะยังเสียไม่มาก ข้อมูลที่เหลือผมน่าจะกู้กลับคืนมาได้ แนะนำให้เปลี่ยนฮาร์ดดิสก์ลูกที่มีปัญหาให้เป็นรุ่นสำหรับเซิร์ฟเวอร์โดยเฉพาะ ไม่อย่างนั้นอาการแบดเซกเตอร์จะยิ่งลุกลามจนข้อมูลในฮาร์ดดิสก์หายไปหมดนะครับ ถ้าเป็นไปได้ผมอยากให้เปลี่ยนฮาร์ดดิสก์ทุกลูกเป็นแบบเดียวกันหมด จะได้ไม่เกิดปัญหาจุกจิกกวนใจแบบนี้อีก ฮาร์ดดิสก์ถูก ๆ ที่ใช้อยู่ปัจจุบันนั้นฝากความหวังไม่ค่อยจะได้หรอกครับ”

“โห… เปลี่ยนทั้งหมดนี่เลยเหรอครับ คงใช้ทุนพอ ๆ กับวิจัยโครงการเล็ก ๆ โครงการหนึ่งเลยมั้ง” เจ้าหน้าที่ชุดกาวน์อ้าปากหวอ

“แล้วแต่ล่ะครับว่าข้อมูลของพวกคุณมีค่ามากพอกับราคาฮาร์ดดิสก์ที่ต้องจ่ายไปหรือเปล่า คุณคงไม่อยากให้วันใดวันหนึ่ง ข้อมูลที่อุตส่าห์ค้นคว้าวิจัยมาตั้งแต่ 50-60 ปีก่อน ต้องหายสาบสูญเรียกคืนมาไม่ได้หรอกใช่ไหมครับ?”

เจ้าหน้าที่ยิ้มเจื่อน “ไว้จะคุยกับที่ประชุมละกันครับ ฝากกู้ข้อมูลที่มีปัญหาคืนมาด้วยนะครับ” พูดแล้วเจ้าหน้าที่ในชุดกาวน์ก็เดินออกจากห้อง ไปสานต่องานวิจัยที่คั่งค้าง ทิ้งให้อาทิตย์อยู่กับกองทัพเซิร์ฟเวอร์เพียงลำพัง

อาทิตย์จัดการรันซอฟต์แวร์ในโน้ตบุ๊กของตัวเองที่เชื่อมต่อเข้ากับเซิร์ฟเวอร์ของสำนักวิจัย เพื่อทำการกู้ข้อมูลที่เสียหายจากอาการแบดเซกเตอร์ เขากู้ข้อมูลมาได้ครบร้อยเปอร์เซ็นต์ จากนั้นโทรไปที่บริษัทให้ส่งฮาร์ดดิสก์ลูกใหม่ที่คุณภาพดีกว่าลูกเก่าลิบลิ่วมาเปลี่ยนใส่ในเซิร์ฟเวอร์ เขาเก็บของเตรียมตัวกลับ มองไปยังกองทัพเซิร์ฟเวอร์หลายสิบตู้แล้วถอนหายใจ อีกไม่นานคงต้องกลับมาที่นี่อีกครั้ง เพื่อแก้ปัญหาจุกจิกของเซิร์ฟเวอร์โหลยโท่ยเหล่านี้

นาฬิกาอัจฉริยะบนข้อมือของอาทิตย์บอกเวลาว่าบ่ายสองโมงแล้ว อาทิตย์ยังไม่ได้กินอาหารกลางวันเลย ระหว่างที่เดินออกมาจากสำนักวิจัย เขารู้สึกเหมือนมีใครแอบตามมาอย่างนั้นแหละ แต่เมื่อหันไปมองกลับพบแต่ความว่างเปล่า เขาลากรองเท้าผ้าใบเก่าโทรมเข้ามาในร้านฟาสต์ฟู๊ดแห่งหนึ่ง สั่งไก่ทอด แฮมเบอร์เกอร์และน้ำอัดลมแก้วใหญ่ มานั่งกินที่โต๊ะข้างในร้าน แล้วอาทิตย์ก็รู้สึกเหมือนถูกใครจ้องมองขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้รู้สึกเหมือนสายตาจ้องจากด้านนอกทะลุกระจกใสเข้ามาในร้าน เมื่อเพ่งมองกลับไป ไม่เจอใครน่าสงสัยท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่อยู่ถนนด้านนอก

อาทิตย์เลิกงานห้าโมงเย็น เขานั่งแท็กซี่ฝ่ารถติดมาถึงปากทางเข้าอพาร์ทเมนท์ที่เช่าอยู่ตอนเวลาหกโมงเย็น จากตรงนี้เดินเข้าไปอีกห้าร้อยเมตรก็ถึงอพาร์ทเมนท์ของตน ไฟข้างถนนเปิดสว่างแล้ว อาทิตย์เดินฝ่าความโพล้เพล้เข้าไปในซอย พร้อมถุงใส่หนังสือการ์ตูนและกับข้าวมือเย็น

ความรู้สึกเช่นนี้คืออะไรกันนะ วันนี้เขารู้สึกแบบนี้มาสามครั้งแล้ว เหมือนมีใครสักคนติดตามเขาอย่างไรอย่างนั้น อาทิตย์ยังเดินต่อไปโดยทำเหมือนไม่รู้ตัว เมื่อเดินมาได้ครึ่งทางเขาก็ชะงักเท้าแล้วพูดออกไปทั้งที่ยืนหันหลัง 

“แสดงตัวได้แล้วครับคุณผู้หญิงผมยาวชุดดำ” อาทิตย์หันหลังกลับมา “คุณแอบตามผมมาตั้งแต่บ่ายแล้ว มีจุดประสงค์อะไรไม่ทราบ?”

เงาบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ในความมืด เมื่อเงานั้นออกมายืนยังที่สว่าง ถึงได้เห็นผู้หญิงรูปร่างสูง ผมยาวถึงกลางหลัง สวมเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวสีดำ อำพรางใบหน้าด้วยแว่นตาดำ เธอยืนเอามือข้างหนึ่งเท้าสะเอว อีกข้างหิ้วกระเป๋าเอกสารสีดำ อยู่ห่างจากอาทิตย์ประมาณสิบก้าว ไม่ได้ตกใจแต่น้อยที่ถูกจับได้เข้าแล้ว

“ว้า… รู้ตัวแล้วเหรอ” เธอพูดพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ในระยะห้าก้าว “หูตาไวไม่เบานี่ นึกว่าจะเป็นเด็กเนิร์ดทึ่ม ๆ ที่สนใจแต่คอมพิวเตอร์ เกมกับการ์ตูนเสียอีก” เธอถอดแว่นตาดำที่อำพรางใบหน้าออก เผยให้เห็นแววตาคมสวยที่เข้ากับเครื่องหน้าอื่น ๆ บนในหน้า ดูงดงามไร้ที่ติ แม้หญิงสาวตรงหน้าจะสะสวยเพียงใด แต่อาทิตย์ไม่ได้ตกตะลึงในความงามของเธอ เพราะเห็นว่าเธอเป็นคนแปลกหน้าที่มีพฤติกรรมน่าสงสัย

“คุณตามผมทำไม?”

“ก็… อยากรู้จักนายน่ะ” เธอยิ้มให้เขาเห็น เป็นยิ้มอย่างที่ผู้ใหญ่ยิ้มให้เด็กน้อย ไม่ใช่ยิ้มที่หนุ่มสาวยิ้มให้กันด้วยความพิศวาส   ดูอายุอานามเธอน่าจะสักเกือบ ๆ 30 ได้

“อยากรู้จักผมอย่างนั้นเหรอ? คุณอยากรู้จักผมไปทำไม? มีคนสั่งฆ่าผมแล้วคุณคือมือปืนหรือยังไง?” อาทิตย์มองเธอด้วยความระแวงไม่ไว้ใจ บุคลิกของเธอชวนให้เขานึกถึงนักฆ่าสาวในหนังฮอลลีวูด

 “เปล่า! ฉันไม่ใช่อาชญากรแบบนั้นหรอกนะ ที่ฉันติดตามดูนายน่ะ เพราะหัวหน้าของฉันท่านอยากรู้จัก เห็นว่านายเข้าออกสำนักวิจัยวิทยาศาสตร์นั่นบ่อย ๆ” หญิงสาวพูดเหมือนเบื่อหน่ายที่ต้องอธิบายสาเหตุพฤติกรรมของตนให้ชายหนุ่มทราบ

“ใช่! สำนักวิจัยที่คุณพูดถึง เป็นลูกค้าของบริษัทที่ผมทำงานอยู่ ถ้าคุณสนใจอยากใช้งานผมก็ติดต่อผ่านบริษัทสิ ไม่เห็นต้องทำตัวน่าสงสัย แอบด้อม ๆ มอง ๆ ทำผมใจไม่ดีไปทั้งวันแบบนี้”

“อันที่จริงหัวหน้าฉันอยากรู้นิสัยส่วนตัวเชิงลึกของนายหน่อย จึงให้ฉันเฝ้าติดตามดู นายชื่ออาทิตย์ ประจักษ์แสงเพชร เรียนจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยก. ทำงานที่บริษัทเอเชียโมเดิร์นคอมพิวติ้งแอนด์เน็ตเวิร์คซิสเต็มเซอร์วิสมาแล้วสองปีกับอีกเก้าเดือน   อัตราเงินเดือนเริ่มต้นอยู่ที่ 15,000 บาท ตอนนี้เงินเดือนขึ้นแล้วเป็น 18,500 บาท เราได้ตรวจสอบบัญชีเงินฝากของนาย พบว่ามีการโอนข้ามจังหวะทุกเดือน เดือนละ 6,000 บาท นายคงจะโอนให้พ่อแม่ของนายที่อยู่ต่างจังหวัด พ่อของนายชื่ออำนาจ แม่นายชื่อนวลจันทร์   แต่งงานกันมา 31 ปีแล้ว มีลูกด้วยกันสามคนนายเป็นคนที่สอง…”

อาทิตย์ยกมือขึ้นปราม ไม่ให้หญิงสาวลึกลับสาธยายประวัติส่วนตัวของเขา

“เดี๋ยว ๆ พวกคุณเป็นใครเนี่ย แอบตรวจสอบบัญชีเงินฝากผมเชียวเหรอ!”

“ใช่! ก่อนที่เราจะจ้างใครก็ต้องสืบประวัติให้ลึกอย่างนี้แหละ ตอนฉันนะโดนสืบลึกถึงไซส์ชุดชั้นในเชียวล่ะ”

อาทิตย์สะดุดกับคำว่า “จ้าง” ที่หญิงสาวลึกลับเพิ่งพูดออกมา

“หมายความว่าไง? พวกคุณสืบประวัติเพื่อที่จะจ้างผม คุณจะจ้างผมทำอะไร?” อาทิตย์สงสัยเพราะการจ้างที่ว่าคงไม่ได้ธรรมดาสามัญแน่นอน ในเมื่อนายจ้างสืบประวัติลูกจ้างเสียละเอียดแบบนี้