ประสาทเสีย

ตอนที่ 6 ศูนย์สี่ตัว - ตอนที่ 4 (จบ)

เวลาของเด็กสาวเหลือน้อยลงไปทุกที เธอไม่ยอมดูนาฬิกาเลย เพราะถ้าทำอย่างนั้นเหมือนเป็นการนับถอยหลังให้จุดจบชีวิตของตนเองมาถึง ตอนนี้เธอสำนึกผิดแล้ว เธอรู้สึกโกรธตัวเองที่ทำแบบนั้นกับเพื่อนที่แสนดีอย่างเมษา หวังว่าเมษาคงจะอโหสิกรรมให้เธอ และผลจากการกระทำสิ้นคิดนั่นกำลังจะกลับมาเอาชีวิตเธอในอีกไม่ช้า

แสงทองส่องประกายระยิบระยับมาจากริมทางข้างหน้า เมื่อมองดูให้ดีจึงรู้ว่าเป็นแสงจากวัดแห่งหนึ่งในย่านนี้ เด็กสาวนึกอยากทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้เพื่อนสาวและตนเองในชาติหน้า หวังว่าชาติหน้าถ้ายังได้เกิดมาเป็นเพื่อนกันอีก ผลบุญครั้งนี้คงจะดลใจไม่ให้เธอทำอะไรผิดพลาดเหมือนอย่างชาตินี้อีก

“พี่คะ แวะทำบุญที่วัดข้างหน้านี้หน่อยได้ไหม?” มีนาบอกสิงหา

“อืม… ได้สิครับ เดี๋ยวพี่จะเลี้ยวให้นะ” สิงหาให้สัญญาณไฟกับรถคันที่อยู่ท้าย เขาบังคับรถเลี้ยวเข้าซุ้มศาลาวัดที่สร้างอย่างประณีตวิจิตรสวยงาม

มีนาได้ทำบุญกวดน้ำอุทิศส่วนกุศลดั่งที่เธอตั้งใจ เสร็จจากนั้นสองนายตำรวจก็พาเธอกลับมายังสถานีตำรวจ โดยทั้งสองอาสาจะดูแลเธอเป็นอย่างดี แม้จอโทรทัศน์จะฉายรายการตลก แต่มีนากลับยิ้มไม่ออกกับมุกขำขันที่นักแสดงเล่น เธอกำลังจะจากโลกนี้ไปเพราะผลพวงจากการกระทำของเธอเอง

จู่ ๆ มีตำรวจนายหนึ่งหุนหันเข้ามาพลางส่งเสียงเอะอะโวยวาย

“สารวัตรครับสารวัตร! สายของเรารายงานมาว่ามีการลักลอบซื้อขายยาบ้าชุดใหญ่บริเวณท้ายไร่ส้มของชาวบ้าน ให้สารวัตรนำกำลังเข้าจับกุมด่วนครับ” ตำรวจนายนั้นรายงานเสียงดังฟังชัด

ตุลาพยักหน้ารับทราบเรื่องที่ตำรวจนายนี้รายงาน แต่มีนายังอยู่ที่นี่ เธอยังต้องการความอุ่นใจจากเขา แถมเขาสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะแล้วว่าจะอยู่ดูแลเธอเป็นอย่างดี แต่หากทำอย่างนั้นก็ถือเป็นการละเลยหน้าที่ การที่เขาเข้ามาเป็นตำรวจเพราะต้องการปราบปรามยาเสพติดให้หมดไปจากประเทศนี้ เขามองเด็กสาวอย่างชั่งใจ ถ้าให้คนอื่นไปทำหน้าที่แทนเขาคงจะได้เรื่องเหมือน ๆ กัน

มีนาส่งยิ้มเหือดแห้งให้ตุลา

“ไปเถอะค่ะ นั่นคือหน้าที่ของพี่ หนูไม่รบกวนพี่มากไปกว่านี้แล้ว อีกอย่างอยู่ที่นี่ก็ปลอดภัยดี ไม่มีใครมาทำอะไรหนูได้หรอกค่ะ”  มีนาพูดด้วยน้ำเสียงปลงต่อชีวิต

ตุลายิ้มชื่นชมหัวใจที่เข้มแข็งของเด็กสาว

“แล้วพี่จะรีบกลับมานะ” เขาจับไหล่เธอเป็นการให้กำลังใจ แล้วหันไปออกคำสั่งกับลูกน้อง “จ่า! นำกำลังเข้าจับกุมคนร้าย และกระจายกำลังบางส่วนปิดทางเข้าออก”

“ครับ!”


สารวัตรหนุ่มไม่อยู่แล้วเด็กสาวรู้สึกใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ อยู่เหมือนกัน ที่นี่เหลือตำรวจประจำอยู่แค่ไม่กี่นาย เธอรู้สึกกลัวขึ้นมาอีกครั้ง เสียงเอะอะที่หน้าสถานีทำเธอตกใจ ตำรวจนายหนึ่งพาวัยรุ่นแต่งตัวดีคนหนึ่งขึ้นมาบนนี้

“ทำร้ายร่างกายคนอื่นอีกแล้วนะ นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่ต้องขึ้นโรงพัก ผมว่าพ่อของคุณควรให้คุณนอนในห้องขังสักคืน จะได้ดัดนิสัย”

“ไม่มีทางหรอกจ่า พ่อรักผมจะตาย เมื่อกี้ผมโทรหาแล้ว เดี๋ยวอีกสักพักพอพ่อมาถึง จ่าอยากได้เท่าไหร่เรียกได้ไม่อั้นเลยนะ เพราะบ้านผมรวย”

“ถึงรวยแต่เลี้ยงลูกโตมาเป็นแบบนี้ก็ไม่ไหวนะ” นายตำรวจกำลังจัดเตรียมเอกสารที่จะใช้ประกันตัววัยรุ่นคนนี้เพราะรู้ดีว่าอีกเดี๋ยวพ่อผู้ทรงอิทธิพลของเขาจะมาแสดงตน อวดร่ำ อวยรวย อวดบารมี อวดราศี ข่มยศอันน้อยนิดของตำรวจผู้นี้

มีนานั่งหน้าหมองอยู่เฉย ๆ ก็ยังอุตส่าห์ดึงดูดสายตาของวัยรุ่นอันธพาลคนนั้น มันจ้องเธอด้วยสายตาหยาดเยิ้มโดยที่เธอไม่รู้ตัว มองทุกองค์ประกอบเรือนร่างของเธออย่างสัตว์ป่าจ้องจะตะครุบเหยื่อ

“ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนะ คุณก็นั่งตรงนี้ อย่าไปไหนหรือทำอะไรแพลง ๆ ล่ะ ไม่อย่างนั้นผมแจ้งข้อหาคุณเพิ่มแน่” ตำรวจนายนั้นพูดแล้วเดินหายเข้าไปข้างในตึก

หวานหมู

วัยรุ่นอันธพาลลุกจากเก้าอี้ ค่อย ๆ ก้าวเดินตรงมายังมีนา เด็กสาวหันมามอง เห็นท่าไม่ดีก็ลุกหนี แต่มันกระโดดเข้ารวบตัวเธอเสียก่อน มือหนาใหญ่ของมันปิดปากเธอสนิท ทั้งยังยื่นหน้าเข้ามาใกล้หูเธอแล้วกระซิบถามเหม็นกลิ่นบุหรี่คละคลุ้ง

“ชั่วคราวคิดเท่าไหร่ หรืออยากได้อะไรขอฉันได้นะ ฉันจัดให้ได้” วัยรุ่นอันธพาลพูดน้ำเสียงหื่นกระหาย

มีนาตั้งตัวได้ก็กระทืบที่เท้าของมันแล้วออกแรงกัดเข้าที่มือ ซึ่งอยู่แนบชิดปากของเธอ คนตัวใหญ่อย่างนี้เวลาเจ็บขึ้นมาก็ร้องเสียงไม่ต่างจากลูกแมว เมื่อหลุดจากพันธนาการได้ก็เตรียมหนี เธอไม่รู้ทางหนีทีไล่ภายในตึกนี้ พอเห็นบันไดก็วิ่งขึ้นไปชั้นสอง   เสียงฝีเท้าของมันยังตามติดทำให้เธอต้องหนีขึ้นชั้นสาม ชั้นสี่ เรื่อยมาจนถึงดาดฟ้า!

หมดทางที่จะหนี ไอ้วัยรุ่นอันธพาลหื่นกระชับเข้ามาแคบเข้า ๆ เธอมองกริยาของมันอยู่ตลอด พลางสองเท้าก็ขยับถอยหนีไปด้านหลังทีละก้าว ๆ

“นอนกับฉันแค่ครั้งเดียว มีเงินใช้สบาย ๆ ไปทั้งเดือนเลยนะ สนใจไหมล่ะ?”

“ไอ้บ้า! ออกไปนะ ไอ้หื่น! ไอ้ลามก!”

“แหม… ผู้หญิงปากร้ายอย่างนี้ ฉันอยากจับมาตบด้วยจูบ แล้วลูบด้วยลิ้นดูสักคืน อยากรู้จริง ๆ ถึงเวลาเธอได้สัมผัสร้อยแปดกระบวนท่าสยิวของฉันแล้วจะยังปากดีอย่างนี้อีกหรือเปล่า?”

“ฉันไม่มีวันขึ้นเตียงกับแกหรอก ไอ้บ้ากาม”

“โอ… ไม่ชอบขึ้นเตียงเหรอ งั้นจัดมันตรงนี้แหละ ฉันอยากเต็มทนแล้ว”

พูดจบมันก็กระโจนเข้าใส่ เธอยกมือขึ้นป้องกันโดยสัญชาตญาณ ด้วยความที่มันเป็นคนตัวใหญ่แรงเยอะ แรงปะทะที่เกิดขึ้นจึงผลักเธอกระเด็น

กระเด็นออกจากดาดฟ้า!

ร่างของเด็กสาวลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ เหมือนทุกอย่างช้าลง เธอเห็นใบหน้าของมันค่อย ๆ เปลี่ยนจากบ้ากามไปเป็นตกใจ และเปลี่ยนไปอีกเป็นช็อกสุดขีด ร่างของเธอค่อย ๆ ร่วงลงมาผ่านชั้นสี่ ชั้นสาม

ฉึก!

โลหะปลายแหลมแทงทะลุผ่านอกของเธอจากด้านหลัง มันเสียบตรงตำแหน่งหัวใจพอดี มีนายิ้มน้ำตาไหลริน เธอกำลังจะสิ้นลมตามเมษาไป เนื่องด้วยสาเหตุเดียวกันคือตกจากที่สูงแล้วโดนของแหลมเสียบตาย แต่การตายของเธอรุนแรงกว่าการตายของเมษาไม่รู้กี่เท่า ของแหลมที่ปลิดชีวิตเธอคือเสาก้างปลาสนิมเขรอะ ของเก่าที่ตำรวจเคยใช้รับสัญญาณโทรทัศน์ แต่ตอนนี้เลิกใช้แล้วและลืมเอาออก ไอ้วัยรุ่นอันธพาลบ้ากามผู้นั้นเห็นหัวใจของมีนาที่ทะลักออกจากตำแหน่งอันเป็นปกติก็แข้งขาอ่อนแล้วเป็นลมทรุดลงเสียตรงนั้น

สวัสดีค่ะ เดธลิเวอรีบริการส่งความตายยินดีต้อนรับ ที่นี่สามารถทำให้คนที่คุณเกลียดตายได้ด้วยวิธีการที่คุณต้องการภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง ต้องการใช้บริการกดหนึ่ง หรือต้องการฟังโปรโมชั่นสุดพิเศษกดสอง ค่ะ!

ถ้าคุณโทรไปอย่างลืมกดสองเพื่อฟังโปรโมชั่นก่อนล่ะ

จบ

error: Content is protected !!