หากพูดถึงซีรีส์ที่คนทั้งโลกรอคอย ซีรีส์ที่ปั้นเด็กไม่มีชื่อเสียงให้มายืนแถวหน้าของวงการบันเทิงได้ ซีรีส์ที่เป็นแม่เหล็กสำคัญในการดึงดูดให้คนมาสมัครบริการ Netflix จะเป็นซีรีส์เรื่องไหนไม่ได้นอกจากเรื่องสเตรนเจอร์ ทิงส์ ที่ตอนนี้มีมาถึงซีซัน 5 ซึ่งเป็นซีซันสุดท้ายแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ผลงานท้ายสุดของจักรวาลในซีรีส์นี้ เพราะในปี 2026 จะมีอนิเมชันที่เรื่องราวอยู่ในช่วงระหว่างซีซัน 2 และ 3 ของซีรีส์ต้นฉบับออกฉายตามมาครับ สาเหตุที่ซีรีส์เรื่องนี้ถูกใจคนทั้งโลก และขยายจักรวาลมาได้ยิ่งใหญ่อย่างทุกวันนี้ นอกจากเนื้อเรื่องที่ลึกลับน่าติดตามแล้ว อีกเหตุผลคือแต่ละตัวละครในเรื่องดูมีมิติสมจริง มีปูมหลัง และมีแรงผลักดันในชีวิตที่แตกต่างกันไป...
ทุกนาทีในชีวิตสามารถเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินที่ถึงขั้นอันตรายต่อชีวิต เหตุการณ์ฉุกเฉินไม่เลือกสถานที่เกิด ไม่ว่าจะเป็นบนถนน ในห้างฯ หรือแม้กระทั่งบ้านของพวกเราเอง การมีความรู้เบื้องต้นในการรับมือกับเหตุการณ์ฉุกเฉิน ช่วยให้เราลดความเสี่ยงที่เหตุการณ์นั้นจะอันตรายถึงชีวิตได้ครับ ไอติมเล่า ep นี้มาแนะนำเนื้อหาจากหนังสือ อยู่ให้ได้ ตายให้ดี: เรียนรู้นาทีชีวิตจากห้องฉุกเฉิน เขียนโดยคุณหมอสองท่านครับคือ หมอเจี๊ยบ พญ. ลลนา ก้องธรนินทร์ และหมอยุ้ย พญ. พรรณอร เฉลิมดำริชัย ในเล่มนี้เล่าว่าหมอฉุกเฉินต้องเจอกับอะไรบ้าง...
Greater Bay Airlines (GBA) สายการบินน้องใหม่ของฮ่องกงที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2020 แต่จริง ๆ แล้วเป็นการเปลี่ยนชื่อมาจาก Donghai Airlines ที่เปิดให้บริการด้านการบินมาตั้งแต่ปี 2010 ดังนั้นสายการบินนี้จึงใหม่แค่ชื่อ แต่มีประสบการณ์มาแล้วหลายปี จึงมั่นใจได้ครับ Greater Bay Airlines มีฐานอยู่ที่สนามบินนานาชาติฮ่องกง เส้นทางบินที่เปิดให้บริการก็อยู่ในละแวกนี้แหละครับ หลัก ๆ...
การได้อ่านหรือได้ฟังเรื่องราวของคนที่ประสบความสำเร็จ ถือเป็นทางลัดอย่างหนึ่งในการเรียนรู้ชีวิต โดยที่เราไม่ต้องรอให้พบเจอด้วยตัวเอง ยิ่งคนนั้นเป็นคนที่ใช้ชีวิตมานาน มีผลงานเป็นที่ประจักษ์ บทเรียนจากชีวิตของพวกเขาก็ยิ่งมีคุณค่า ไอติมอ่าน ep นี้มาแนะนำเนื้อหาจากหนังสือ Be Useful: Seven Tools for Life ชื่อภาษาไทยคือ จงทำตัวให้มีประโยชน์: 7 เครื่องมือสำหรับใช้ชีวิต เขียนโดยอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ (Arnold Schwarzenegger)...
หลายคนที่มุ่งมั่นพัฒนาตัวเอง พยายามสร้างความก้าวหน้าโดยการทำงานอย่างหนัก ช่วงแรกเราอาจพบว่าการทำงานหนักให้ผลลัพธ์ที่คุ้มค่า ยิ่งพยายามมากก็ยิ่งได้ผลลัพธ์มาก แต่พอถึงจุดหนึ่งเราจะรู้สึกว่าผลลัพธ์เริ่มออกมาไม่คุ้มค่ากับแรงที่ลงไป แม้จะพยายามมาก แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับมานั้นน้อย ในสถานการณ์แบบนี้ สิ่งที่เราพอจะคิดออกคือพยายามให้มากขึ้นไปอีก ทำงานให้มากขึ้น เรื่องพักผ่อนช่างมันไปก่อน แต่มีหนังสือเล่มหนึ่งบอกว่าการคิดแบบนี้เป็นการคิดที่ผิดครับ ไอติมอ่าน ep นี้ มาแนะนำหนังสือชื่อ Effortless ชื่อภาษาไทยคือ คนเก่งคิดง่าย ไม่คิดยาก เขียนโดย Greg McKeown...
ครั้งหนึ่งจดหมายและแสตมป์คือเครื่องมือที่ช่วยเชื่อมความสัมพันธ์ของผู้คนมาอย่างยาวนาน แต่ทุกวันนี้เราสามารถส่งข้อความถึงกันได้เพียงเสี้ยววินาที ผ่านสมาร์ทโฟนที่ล้วนมีใช้กันแทบทุกคน การส่งจดหมายเลยเป็นเรื่องล้าสมัย เด็กเจนใหม่ ๆ ไม่เคยมีประสบการณ์ส่งจดหมายถึงกันแล้ว การเข้าไปเที่ยวในพิพิธภัณฑ์แสตมป์ไทย (Thai Stamp Museum) เหมือนเป็นการได้เดินทางย้อนเวลาดูประวัติศาสตร์ผ่านแสตมป์ เพราะแสตมป์ไม่ใช่แค่กระดาษแผ่นเล็กที่มีกาวด้านหลัง แต่มันคือจดหมายเหตุขนาดจิ๋วที่บันทึกเรื่องราวต่าง ๆ ในประเทศ ทั้งยังเป็นตัวแทนกระจายความเป็นไทยออกสู่สายตาชาวโลก ผ่านซองจดหมายที่วิ่งว่อนมาแล้วกว่า 140 ปี กิจการไปรษณีย์ไทยเกิดจากวิสัยทัศน์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5...
หากพูดถึงสวนสนุกระดับโลก นอกจาก Disneyland แล้ว ชื่อที่ตีคู่มาด้วยกันคือ Universal Studios ซึ่งในทวีปเอเชียของเรามีอยู่ 3 แห่ง คือในญี่ปุ่น สิงคโปร์ และจีน สาขาที่เป็นภาพจำของคนทั่วไปเมื่อพูดถึงสวนสนุกเจ้านี้คือปราสาทฮอกวอตส์ที่สาขาญี่ปุ่น ซึ่งจำลองโรงเรียนเวทมนตร์ในเรื่องแฮร์รี พอตเตอร์ ออกมาได้เหมือนเรากำลังอยู่ในภาพยนตร์เรื่องนั้นจริง ๆ แต่เบื้องหลังกว่าที่เครื่องเล่นธีมแฮร์รี พอตเตอร์จะสร้างเสร็จ ตอนนั้น Universal Studios...
นนท์ หลังจากถ่ายงานกันมาตั้งแต่เช้า พี่จั๊บก็ให้พักเที่ยง ทีมงานสั่งข้าวกล่องมาเลี้ยง ของผมได้เป็นผัดพริกแกงไก่กับไข่ดาว พวกเราทุกคนล้อมวงกินด้วยกันที่พื้นหญ้า ไอ้ตู้เย็นกินหมดคนแรก มันลุกเอากล่องข้าวไปทิ้งแล้วมานั่งที่เก้าอี้พับ หยิบกีตาร์ของไอ้ดินปืนมาเล่น พอนานะได้ยิน เธอก็ลุกเดินไปหามัน “นายเล่นกีตาร์เป็นด้วยเหรอ เราว่าผู้ชายที่เล่นกีตาร์เท่ที่สุดเลย เล่นให้เราฟังบ้างสิ” “ฮ่ะ ๆ ก็เล่นพอได้นะ แต่ไม่เท่เท่าไอ้ดินปืนหรอก” ไอ้ตู้เย็นกับนานะคุยกันกระหนุงกระหนิง วันนี้ผมว่าไอ้ตู้เย็นมันดูสดใสกว่าปกติ ดูพูดเยอะกว่าที่เคย ยิ่งกับนานะที่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก มันยิ่งพูดคุยสนุกด้วย...
ตู้เย็น ไม่น่าเชื่อว่าจะมีโรงเรียนที่ไม่สอนลีลาศในชั่วโมงพละด้วย ก็โรงเรียนของไอ้นนท์ไง ผมว่าไม่สอนน่ะดีกว่าอีก เพราะไม่รู้ว่าต้องเรียนไปทำไม จะว่าเป็นการออกกำลังกายก็พูดได้ไม่เต็มปากเพราะใช้แรงไม่เยอะ ไปเต้นแอโรบิกยังเหงื่อออกเยอะกว่าอีก แต่ผมเข้าใจนะ สมัยก่อนทักษะการเต้นลีลาศจำเป็นต้องมีติดตัวไว้สำหรับใช้เข้าสังคม แต่นั่นก็สำหรับคนรุ่นก่อน คนรุ่นผมไม่มีใครมาจับกลุ่มเต้นลีลาศกันแล้ว “โอ้… เอาไงดีเนี่ย กูอยากให้มีซีนเต้นลีลาศ เพราะดูโรแมนติกดี” พี่จั๊บพูดแล้วหันไปหาไอ้ดินปืน “มึงเต้นลีลาศเป็นไหมไอ้ดินปืน ไปสอนไอ้นนท์หน่อย” ไอ้ดินปืนได้ยินอย่างนั้นก็โบ้ยมาให้ผม “ให้ไอ้ตู้เย็นมาสอนเลยพี่ มันน่ะเกรด 4 วิชาลีลาศ...
นนท์ ผมรับจ้างทำทุกงานที่ได้เงินมาใช้จ่าย ไม่ว่าจะเป็นขี่รถรับส่งอาหาร รับติวหนังสือ ทำงานพิเศษที่คาเฟ่คอยชงกาแฟ หรือทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารผมก็ไม่เกี่ยง ก่อนเรียนจบปริญญาตรี ผมอยากเก็บเงินก้อนใหญ่ให้ได้สักก้อน สำหรับเป็นทุนตั้งต้นในการไปทำงานที่ต่างประเทศ การได้รับตำแหน่งเดือนคณะ ช่วยเปิดโอกาสในการรับรายได้ช่องทางใหม่ ๆ ให้กับผม อย่างแรกที่ได้คือในคืนที่ผมได้รับตำแหน่งสด ๆ ร้อน ๆ ผมได้รางวัลจากผู้สนับสนุนการประกวดมูลค่าเป็นหมื่นบาท แต่ไม่ได้มาในรูปเงินสดทั้งหมด บ้างก็มาเป็นคูปองแทนเงินสดสำหรับใช้ซื้อของในห้าง บ้างก็เป็นคูปองสำหรับดูแลผิวหน้าของสถาบันเสริมความงาม หรือได้มาเป็นคูปองแลกตั๋วหนังเยอะขนาดผมสามารถใช้ดูหนังฟรีได้ทั้งปี นอกจากนี้...
ตู้เย็น ไอ้นนท์ดูแปลกไป จู่ ๆ มันก็ขี่มอไซด์เหมือนคนเพิ่งเริ่มหัด พอขับพ้นรถติดมาได้ มันก็แวะจอดข้างทาง ผมเห็นว่าไม่น่าดีเลยลงจากรถก่อน เดินไปจะถามไถ่ แต่ต้องตกใจกับใบหน้าซีดขาวไร้เลือดฝาดของมัน “เฮ้ยไอ้นนท์! มึงเป็นอะไรไปวะ?” ไอ้นนท์ทำสีหน้าไม่ดี ท่าทางดูพะอืดพะอม “กูไม่ค่อยไหวว่ะ ปกติเห็นเลือดออกนิดเดียวก็ใจไม่ดีแล้ว แต่นี่มาเห็นคนเลือดท่วมอย่างนี้กูไม่ไหวจริง ๆ ว่ะ” “มึงกลัวเลือดเหรอวะ? งั้นจอดรถทิ้งไว้แล้วลงมาก่อนดีกว่า” ไอ้นนท์ดับเครื่องมอไซด์แล้วลงจากรถมา ผมช่วยประคองเพราะมันดูอ่อนแรงเหลือเกิน...
นนท์ วันนี้วันเสาร์ ผมมีนัดฝึกร้องเพลงกับไอ้ดินปืนที่คณะนิเทศ หลังจากกินมื้อเช้าที่ทำเองเสร็จแล้ว ผมกับไอ้ตู้เย็นก็มาหาไอ้ดินปืน เห็นมันนั่งอยู่ใต้ตึกคณะคนเดียว มันบอกว่าวันนี้มาช่วยงานพี่รหัส แต่พี่รหัสยังไม่มาเลยช่วยฝึกผมร้องเพลงไปก่อน ผมร้องเพลงฝนตกไหมให้มันฟังหนึ่งรอบ แล้วรอมันวิจารณ์ ผมนำคำแนะนำของไอ้ดินปืนมาปรับใช้ ช่วยได้มากจริง ๆ ผมไม่ได้คาดหวังว่าตัวเองต้องร้องเสียงเพราะแบบนักร้องไมค์ทองคำ เพราะผมเพิ่งเริ่มหัดร้องเพลงได้ไม่ถึงสัปดาห์ ฝึกกันไปสักครึ่งชั่วโมง พี่รหัสของไอ้ดินปืนก็มาถึง หอบอุปกรณ์ถ่ายภาพมาพะรุงพะรัง “โทษทีนะพี่มาช้าหน่อย รอนานหรือยังล่ะ?” พี่รหัสถามไอ้ดินปืน “ไม่นานครับพี่” พี่รหัสไอ้ดินปืนหันมามองผมกับไอ้ตู้เย็น...
ตู้เย็น เช้านี้ผมฝันดี ฝันว่าได้ไปทะเลกับแฟน แต่ในฝันผมไม่เห็นนะว่าแฟนหน้าตาเป็นยังไง เราจับมือกันเดินเท้าเปล่าไปบนหาดทรายสีขาวละเอียด ลมสดชื่นจากทะเลพัดเข้ามาจนทำให้เสื้อที่เราสวมปลิวสะบัด พวกเราเดินลงไปในทะเล ยืนให้คลื่นซัดใส่เท้า ที่หาดแห่งนี้ไม่มีใครอื่นเลย เป็นหาดส่วนตัวของเราสองคน ผมขยับเข้าไปใกล้แฟน ยื่นหน้าจะไปจูบปากสีชมพูอวบอิ่มราวกับลูกเบอร์รี่สด ๆ กำลังจะเป็นฝันดีอยู่แล้วเชียว แต่ก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงดังเหมือนลมพายุ ใบไม้จากบนฝั่งถูกดูดเข้าไปหาทะเล ผมมองออกไปเห็นพายุไต้ฝุ่นลูกใหญ่กำลังเคลื่อนที่เข้าฝั่ง แฟนของผมเผ่นแน่บหนีไต้ฝุ่นไปไหนแล้วไม่รู้ วูวววววววววว! ภาพฝันเลือนหายไป รอบตัวผมดังไปด้วยเสียงดูดอากาศ ผมยกหมอนขึ้นมาปิดหู แต่เสียงน่ารำคาญยังทะลุเข้ามาให้ได้ยินอยู่ดี...
นนท์ พอเลิกงานตอนเที่ยงคืน ผมก็รีบบึ่งมอไซด์มาคอนโดไอ้ตู้เย็นทันที เพราะกลัวมันรอนาน พอมาถึงและจอดรถเรียบร้อยแล้ว ผมก็โทรหาไอ้ตู้เย็น รอสายอยู่นาน แต่มันไม่ยอมรับสายจนสายถูกตัดไปเอง ผมกำลังจะโทรหามันอีกรอบก็เห็นลูกบ้านคอนโดคนหนึ่งผลักประตูเดินออกมาจากล็อบบี้ ผมรีบวิ่งเข้าไปก่อนประตูจะปิด เพราะประตูเข้าล็อบบี้ใช้คีย์การ์ดซึ่งผมไม่มี เข้ามาข้างในได้ ผมก็ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 6 ระหว่างนี้ผมยังโทรหาไอ้ตู้เย็นอยู่ แต่มันไม่ยอมรับสักที จนผมเดินมาถึงหน้าห้องมัน ผมเลยเลิกโทร เปลี่ยนมาเคาะประตูเรียกให้มันมาเปิด แต่ก็เงียบฉี่ “ไอ้ตู้เย็น! เปิดประตูให้กูหน่อย” ผมพูดใส่ประตู...
ตู้เย็น ไอ้นนท์กินจุกว่าที่ผมคิด เห็นมันผอม ๆ อย่างนี้แต่กินเก่งไม่เบา ผมสงสัยว่าที่มันกินเข้าไปเนี่ยไปอยู่ไหนหมด ไม่ไปสร้างเป็นกล้ามเนื้อบ้างเลยเหรอ เพิ่งผ่านมาได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงดี ผมชักเริ่มอิ่มแล้ว แต่คนอื่นดูยังกินต่อได้อีก เครื่องยังไม่ตก ผมใช้ตะเกียบคีบหมูที่ย่างสุกแล้วมาจุ่มในถ้วยน้ำจิ้ม เป่าให้หายร้อนสักนิดแล้วเอาเข้าปาก จากนั้นก็ดูดน้ำเก๊กฮวยตาม “กินน้ำตามทุกคำแบบนั้นก็อิ่มไวกันพอดี เดี๋ยวกินไม่คุ้มเอานะเว้ย” ไอ้นนท์หันมาว่าผม ผมยักไหล่ให้มัน จะชวนมันทะเลาะต่อหน้ารุ่นพี่ก็ใช่เรื่อง แต่มันก็พูดถูก ผมติดนิสัยกินข้าวคำน้ำคำ ถ้าไม่กินน้ำตามเข้าไปมันกลืนอาหารไม่ลง ทำแบบนี้อิ่มไวแน่นอนเพราะน้ำเต็มท้อง...